Pa wil dat wij verder gaan.
Mensen redden, jagen, de familiezaak.
Pa vertelde iets voor hij stierf.
Iets over jou.
Wat? - Dat ik je misschien moet doden.
Wat bedoel je daarmee? - Geen idee.
Kende hij de plannen van de demon?
Moet ik overstappen of zo? Wie ben je?
Alsjeblieft.
Je verkeert in gevaar. - Hoe heet je?
Ava Wilson. - Je bent zoals wij.
Zoals wie? - De paranormaal begaafden, zoals ik.
Er zijn er meer zoals wij.
We maken ergens deel van uit.
Ik maak nergens deel van uit, oké? Kijk.
Ik ga over acht weken trouwen.
Je kunt hier niet voor vluchten.
Je kunt me niet beschermen.
Ik kan het proberen.
Misschien kan ik helpen. - Nee.
Ga terug naar je verloofde, daar ben je veilig.
Beloof me dat je zult bellen. - Ik beloof het.
Ava.
De meeste spullen staan boven.
Ongelofelijk dat u gaat sluiten, Ms Thompson.
M'n ouders hebben zich hier verloofd.
M'n grootouders ook.
Net als vele anderen.
De dozen staan in de gang.
Hulp nodig? - Nee, hoor. Het lukt wel.
Neemt hij ons speelgoed mee?
Alleen dat waar je niet meer mee speelt.
Er staat toch genoeg speelgoed.
Verdomme. - Verdomme.
Let op je woorden. - Maggie zei het eerst.
Het geldt ook voor jou, Maggie.
Welterusten, Tabitha.
O, god. Ja, is daar iemand?
Er moet nu iemand komen.
Ambulance. Er is een ongeluk gebeurd.
Hij is van de trap gevallen. Weet ik niet. Ik denk het wel.
Tyler. Niet kijken.
Niet kijken.
Ja.
Susan Thompson.
Schiet op. Snel, ik...
Nee, ik weet het niet. Ik heb het niet zien gebeuren.
Ja.
Oké.
Bedankt, Ellen.
Wat zei ze? - Niets.
Ik heb in alle databases gezocht, landelijk en plaatselijk.
Niemand weet iets over Ava.
Ze is in rook opgegaan.
En jij?
Nee. Hetzelfde.
Het spijt me. - Ja.
Ellen had wel iets.
Een hotel in Cornwall, Connecticut.
Twee rare ongelukken in drie weken.
Wat heeft dat met Ava te maken?
Het is een opdracht. Een vrouw is verdronken in bad.
En een man viel van de trap en z'n hoofd zat achterstevoren.
Dat is niet echt normaal, snap je?
Misschien is het niets, maar ik zei tegen Ellen...
dat we wel even willen kijken. - Ja?
Ja.
Je lijkt wel verrast. - Nou, ja. Het is...
niet de typische manier van Sam Winchester, of wel?
En wat is dat dan wel? - Dat er na Ava...
meer wanoop zou zijn en droevige muziek gedraaid zou worden...
en je uit het raam zou staren.
Ik hou m'n mond al.
Luister.
Ik zei dat ze terug naar huis moest.
Nu is haar verloofde dood...
en heeft een demon haar ergens mee naartoe genomen.
We zoeken al een maand...
en we hebben niets gevonden.
Ik geef niet op, maar andere mensen verdienen ook een kans.
We moeten zo veel mogelijk mensen redden.
Die houding is te gezond voor me.
Ik voel me nu erg ongemakkelijk, bedankt.
Oké, bel Ellen. We doen het.
Dit is vet.
Eerste keer dat we zo'n opdracht hebben.
Wat voor opdracht?
Ouderwetse spookhuizen, snap je?
Mist, geheime doorgangen, verwijfde Britse accenten.
Misschien komen we Fred en Daphne wel tegen.
Daphne, ik ben dol op haar.
Hé, wacht even.
Volgens mij spookt het hier niet.
Hoe bedoel je?
Zie je dat patroon?
Dat is een vijfpuntige vorm.
Vijfpuntige vorm? - Ja.
Die wordt toch gebruikt bij hoodoo?
Vul dit ding met frederiksbloem en je hebt een krachtige spreuk.
Ik zie nergens frederiksbloem.
Vind je dit gebouw ook niet een beetje...
te blank voor hoodoo?
Misschien.
Kan ik jullie helpen?
Ik wil een kamer voor een paar nachten.
Hé.
Het spijt me. - Het geeft niet.
Gefeliciteerd, jullie zijn misschien onze laatste gasten.
Klinkt oneilspellend.
Nee, het spijt me. We sluiten aan het eind van de maand.
Jullie zijn zeker op zoek naar antiek?
Goed geraden. - Dat stralen jullie uit.
Een tweepersoons bed?
Wat? Nee.
Nee, nee. We zijn vrijgezel.
We zijn broers. - Ja.
O, het spijt me.
Hoezo straalden we dat uit?
Als we het toch over antiek hebben...
u hebt een erg interessante urn op de veranda.
Hoe komt u daaraan?
Geen idee. Het staat er al tijden.
Alstublieft, Mr Mahoggoff.
Jullie verblijven in kamer 237. - Oké.
Sherwin, kun je deze heren naar hun kamers brengen?
Laat me raden.
Antiekverzamelaars?
Zal ik u even helpen?
Het lukt wel. - Oké.
Dus het hotel gaat sluiten? - Ja.
Miss Susan heeft haar best gedaan.
Maar er komen gewoon geen gasten meer.
Dat is doodzonde. - O, ja?
Ooit was dit een paleisje.
Twee vicepresidenten hebben hier overnacht.
M'n ouders werkten hier, ik ben hier vrijwel opgegroeid.
Ik zal het missen.
Hier is jullie kamer.
Dank u.
Je wordt toch niet ineens gierig?
Wat...
Wat is er?
Dat is normaal. Waarom zou iemand hier willen slapen?
Dat ze dit hotel zo lang draaiende hebben gehouden.
Goed. Slachtoffer één. Joan Edison, 43 jaar, makelaar.
Ze behandelde de verkoop.
Slachtoffer twee was Larry Williams.
Verhuisde spullen naar Goodwill. - Er is een verband.
Ze willen het hotel sluiten. - Misschien wil iemand niet weg.
En gebruikt hoodoo. - Wie is de medicijnman?
Die Susan? - Nee, ik denk het niet.
Zij verkoopt juist. - Wie dan? Sherwin?
Ik weet het niet.
De lastige vraag is, waarom denken ze dat we homo zijn?
Je bent nogal verwijfd.
Je doet iets teveel je best.
Juist.
Hé.
Kijk eens. Nog meer hoodoo.
Hallo. - Hoi.
Is alles in orde? - Ja.
Piekfijn in orde. - Gelukkig.
Ik was aan het inpakken, dus...
Zijn dat antieke poppen?
Want hij hier, hij...
Hij heeft thuis een enorme poppenverzameling, toch?
Enorm. - Groots.
Mag hij misschien... Mogen wij even komen kijken?
Liever niet. - Echt niet?
Hij is er dol op.
Hij trekt ze kleine jurkjes aan...
en hij zou het geweldig vinden. Echt waar.
Het is waar.
Oké, kom maar binnen. - Mooi, goed.
Dat zijn veel poppen.
En ze zijn mooi. Ze zijn ook helemaal niet eng.
Ze zijn wel een beetje eng.
Maar ze zitten al tijden in de familie.
Sentimentele waarde.
Wat is dit?
Het hotel? - Ja.
Een exacte kopie.
Z'n hoofd zit achterstevoren.
Wat is ermee gebeurd?
Waarschijnlijk Tyler.
Mama? Maggie doet gemeen.
Zeg tegen haar dat ze lief moet zijn, oké?
Hé, Tyler. Je hebt je pop kapot gemaakt. Moet ik hem maken?
Dat was ik niet.
Zo vond ik hem.
Misschien Maggie? - Nee, wij waren het niet.
Dan wordt oma boos.
Tyler, ze wordt heus niet boos. - Oma?
Oma Rose. Dit zijn haar poppen.
Je meent het? Waar is oma Rose nu?
In haar kamer.
Ik zou graag met Rose over die mooie poppen willen praten.
Nee.
Ik bedoel...
dat is onmogelijk. M'n moeder is erg ziek...
en ze ontvangt geen bezoekers.
Wat denk jij? Poppen? Hoodoo?
Mysterieuze opgesloten oma?
Poppen worden gebruikt bij voodoo en hoodoo...
zoals vervloekingen en spreuken en...
Misschien is zij de medicijnman.
Ik ga op zoek naar dingen over oma.
Zoek op het internet naar rare ongelukken.
Of ze eerder stout is geweest.
Niet naar porno zoeken, ik bedoel ander stout gedrag.
Ik wilde nog iets vragen.
Wat voor renovaties wilt u uitvoeren?
Weet u het niet?
Wat niet?
Ms Thompson, we gaan het hotel slopen.
Ik begrijp het.
Pardon.
Nogmaals bedankt.
Wat is er gebeurd?
Het dienstmeisje kwam de lakens openslaan, en hij...
Hij hing daar maar. - Vreselijk. Was hij een gast?
Hij werkte voor het bedrijf dat het hotel heeft gekocht.
Ik begrijp het niet. - Wat?
We hebben veel tegenslag gekend.
Als je weg wilt, krijg je je geld terug.
Nee, dank je. Ik ben niet zo snel bang.
Er was er weer één. Een man heeft zich verhangen in z'n kamer.
Ja. Dat zag ik.
We moeten dit snel uitpluizen.
Wat heb je geleerd over het omaatje?
Je bent bazig.
Wat?
Je bent bazig.
En klein.
Ben je dronken?
Ja, dus? Idioot.
Ben je wel lekker? We zijn aan het werk.
Die man die zich verhing.
Ik kon hem niet redden. - Wat bedoel je?
Je had niets kunnen doen. - Dat is een smoesje, Dean.
Ik had een manier moeten vinden om hem te redden.
Ik had Ava ook moeten redden.
Je kunt niet iedereen redden.
Nee, Dean. Je begrijpt het niet.
Hoe meer mensen ik red, des te meer ik verander.
Wat veranderen? - Mijn lot, Dean.
Tijd om naar bed te gaan. Kom, baardaap.
Kom mee.
Je moet op me letten. - Dat doe ik al.
Nee, nee. Je moet op me letten.
Oké?
Als ik ooit verander in iets wat ik niet ben...
moet je me doden. - Sam.
Pa zei dat je het moest doen. Je moet wel.
Pa was een schoft.
Hij had niets moeten zeggen. Dat doe je niet.
Zoiets zeg je niet tegen je kinderen. - Nee, hij had gelijk.
Wie weet wat ik word?
Ledereen die ik ken, gaat dood.
Maar ik ga niet dood, oké?
En jij ook niet. Ga zitten.
Nee, alsjeblieft, Dean. Jij bent de enige die het kan.
Beloof het me. - Dat moet je niet vragen.
Je moet het me beloven.
Ik beloof het je.
Bedankt.
Dank je.
Nog mooi antiek gevonden?
Nee, nee. Ik werd afgeleid.
Neem wat te drinken.
Graag. Bedankt.
Arme man.
Zelfmoord plegen.
Dat lijkt de laatste tijd te heersen.
Ja. Ik heb gehoord van die anderen.
Het lijkt wel alsof dit hotel is vervloekt of zo.
Elk hotel heeft bloed aan de muren.
Als de mensen toch eens wisten wat er gebeurd is...
in de kamers die ze huren.
U weet zeker veel van dit huis?
Tot de laatste spijker.
Ik ben dol op verhalen.
Zoiets moet je nooit tegen een oude man zeggen.
Dit is kleine Miss Susan met haar moeder, Rose.
Gelukkige dagen.
Zijn ze nu niet gelukkig?
Zou u dat zijn als u het enige huis dat u kent moet verlaten?
Ik weet het niet. Ik ken er geen.
Hier hoort Rose thuis.
Het is al ruim een eeuw in de familie.
Het was het familiebezit.
Nu moet ze in een seniorenkerkhof gaan wonen...
terwijl ze dit huis afbreken.
Dat is jammer.
En Rose voelt zich niet zo goed. - Nee, dat klopt.
Wat mankeert haar?
Dat is niet aan mij om te vertellen.
Wie is dat?
Dat is Rose.
Toen ze een klein meisje was.
Wie zit bij haar?
Het kindermeisje, Marie.
Ze zorgde meer voor Rose dan haar eigen moeder.
Hoe voel je je, Sammy? Whiskey en Jager mengen...
was geen stoer idee, of wel?
Je herinnert je niet veel van gisteren, neem ik aan?
Ik kan de tequila nog proeven.
Je weet dat er een middeltje bestaat tegen een kater?
Een vette sandwich met varkensvlees.
Ik haat je. - Dat weet ik toch.
Toen oma Rose nog een dreumes was...
had ze een creools kindermeisje met een hoodoo-ketting.
Heeft zij Rose hoodoo geleerd?
Ja, dat denk ik.
Oké.
We moeten Rose spreken.
Je moet eerst even je tanden poetsen.
Hallo?
Susan?
Kust veilig?
Mrs Thompson?
Rose?
Mrs Thompson, we zullen u geen pijn doen.
Rose?
Deze vrouw heeft een beroerte gehad.
Hoodoo is praktisch.
Kruiden mengen, zingen, een altaar bouwen.
Rose kan dat niet. Misschien is het geen hoodoo.
Misschien doet ze alsof.
Wat wil je doen, haar porren met een stok?
Je gaat haar niet porren met een stok.
Wat is dit?
Wat doen jullie hier?
De deur was... - We wilden Rose vragen...
Ze is doodsbang.
Jullie moeten nu m'n hotel uit of ik bel de politie.
Jouw beurt. Achten.
Heb je je spullen gepakt?
Nee. - Waarom niet?
Ik wil niet verhuizen. - Dat weet ik. Maar we moeten wel.
Volgens Maggie mogen we niet weg. - Ja.
Tyler, hou op.
Maggie is denkbeeldig.
Je bent te oud voor een denkbeeldig vriendje en ik ben het zat.
Ik vind haar niet aardig.
Ik kan die dozen wel dragen voor u. - Het lukt me wel, dank je.
Oké.
Tot straks.
Alles oké? - Ik denk het wel.
Kom op, naar binnen. Kom mee.
Whiskey? - Uiteraard.
Ik ken het gevoel.
Wat gebeurde er net?
Wil je de waarheid? - Ja.
Eerst dachten we aan een hoodoo-vloek.
Maar wat er net gebeurde?
Dat was wel degelijk een geest.
Hier.
Jullie zijn gek.
Dat is niets nieuws.
Sorry, we hebben geen tijd om het voorzichtig te vragen.
Wanneer had je moeder de beroerte?
Wat heeft dat... - Antwoord de vraag.
Ongeveer een maand geleden.
Vlak voor de moorden. Zie je?
Wat als Rose hoodoo deed...
maar dan om mensen juist te beschermen?
Ze gebruikte de urnen als weermiddel.
Door haar beroerte kan ze dat niet meer. - Ik geloof het niet.
Die auto wilde je niet uit zichzelf aanrijden, oké?
Technisch gezien wel, maar de geest kan... Laat maar.
Geloof wat je wilt, maar je gezin verkeert in gevaar.
Ledereen moet hier weg.
Je werknemers, je moeder, je dochters, iedereen.
Ik heb maar één dochter.
Eén? - Ze heeft toch zusje, Maggie?
Maggie is ingebeeld.
Waar is Tyler?
Ze blijft hier bij mij.
En jij kunt me niet tegenhouden.
Je kunt er niets aan veranderen.
Maggie, niet doen. Je moet oma met rust laten.
Dat weet ik.
Kom mee. We gaan spelen.
Houden we een theekransje? - We kunnen er heel veel houden.
Voor eeuwig en altijd.
Tyler?
Mijn god. Tyler.
Tyler?
Ze is weg.
Susan, vertel ons over Maggie.
Tyler praat over haar sinds m'n moeder ziek werd.
Heb je ooit iemand gekend met die naam?
Nee. - Denk na.
Lemand die hier woonde en is gestorven.
M'n moeder had een zus, Margaret.
Ze verzweeg haar.
Is Margaret hier gestorven als kind?
Ze is verdronken in het zwembad.
Kom mee.
Ik vind het hier niet fijn. Ik ben bang.
Het geeft niet.
Je moet alleen maar springen.
Ik kan niet zwemmen. - Dat weet ik.
Het doet geen pijn, dat beloof ik.
Dan kunnen we voor altijd samen zijn.
Niemand zal ons storen.
Waarom ga je niet mee met mij en mama?
Ik kan hier niet weg. En jij kunt mij niet verlaten.
Alsjeblieft? Ik wil niet meer alleen zijn.
Tyler.
- Kom op.
Mama.
Is er een andere ingang? - Achterom.
Kom mee.
Ga door.
Het is zo voorbij.
Opzij.
Verdomme.
Margaret.
O, godzijdank.
Mama. - Ja, liefje. Ik ben hier.
Tyler, kun je Maggie nog zien?
Nee, ze is weg.
Mama.
Zou je dat echt voor me doen?
Ja?
Als je dat doet, dan laat ik ze gaan.
Ik begrijp het niet.
Je hield me zo lang bij je vandaan.
Ik dacht dat je niet meer van me hield.
Oké.
Klein zusje.
Geen zorgen, liefje.
We gaan gelijk weg, we moeten alleen oma nog halen.
Is Maggie er gewoon mee opgehouden?
Daar lijkt het wel op. - Waar is ze naartoe?
Het was opnieuw een beroerte.
Denken jullie...
dat Margaret er iets mee te maken had?
We weten het niet. - Maar het is mogelijk.
Ja.
Susan, het spijt me.
Dat is nergens voor nodig.
Jullie hebben me alles gegeven.
Klaar om te gaan? - Ja.
Weet je zeker dat Maggie weg is?
Ja. Anders zou ik haar wel zien.
Wat er ook aan de hand was, is nu zeker voorbij.
Pas goed op jezelf, oké?
Dank je.
Ja.
Jullie allebei.
Daar had je wel een beschuitje mee kunnen eten.
Ze vindt je echt leuk. - Daar zit ze op te wachten.
Je hebt de moeder en het meisje gered. Het was een goede dag.
Ik kon ze ook wel redden, maar dan voelde jij je zo nutteloos.
Mooi, dat vind ik fijn.
Fijn om weer in actie te zijn, nietwaar?
Ja.
Ja, dat klopt.
Maar het verandert niets aan wat we besproken hebben.
We hebben het over veel dingen gehad.
Je weet wat ik bedoel. - Je was zat.
Maar jij niet.
Je hebt het beloofd.
Twee, drie, vier, vijf, zes, zeven...
acht, negen, tien, elf, twaalf...
dertien, veertien, vijftien, zestien...
zeventien, achttien...
Vierendertig, vijfendertig, zesendertig, zevenendertig...
DVDRip: schruers Bluray sync: Pielie. Exclusief gedownload van Bierdopje.com